donderdag 5 april 2018

Koop geen weegschaal!





Omdat ik de laatste tijd nog al eens brood bak en er ook steeds vaker cake en koekjes uit mijn oven worden getoverd, wilde ik een andere wegschaal. De weegschaal die ik nu heb hangt aan de muur in de keuken. Boven een plank met bussen en stopflessen. Onder die plank staan twee prullenbakken. Eén voor gewoon en één voor plastic afval. Wanneer je daarboven meel afweegt, mors je altijd wat op de plank en het meel stuift ook over de prullenbakken (en er achter).

Ik wilde een tafelweegschaal. Dan kun je gemakkelijk het meel in de kom doen, en als je al wat morst is het eenvoudig op te poetsen. Het deeg kneed ik altijd al aan tafel, dus de tafel poetsen als het brood in de oven zit moet toch. Zo’n weegschaal leek me een leuk verjaardagscadeau.  En misschien was zo’n weegschaal ook wel goedkoop op de kop te tikken, via marktplaats of prikbord. Het leek me typisch een product wat bij veel mensen ongebruikt in een keukenkastje staat.

Maar toen ik afgelopen week deeg stond te kneden viel mijn oog op de maatbeker waar ik het water altijd in afmeet. Net zo één als mijn moeder vroeger had. In die maatbeker kun je ook meel en suiker afmeten. Natuurlijk! Vroeger hadden mensen helemaal geen weegschaal in de keuken en al helemaal geen elektronische. Dit is een veel betere oplossing. Geen extra apparaat wat maar in de weg staat als je het niet gebruikt. Gewoon gebruiken wat je al hebt. Je hebt alles al.

Even dacht ik dat de weegschaal boven de plank dan ook wel weg kon, maar nee, ik weeg daar bijna iedere dag de aardappelen in af. Ik vraag me af hoe mijn moeder dat deed. Wist ze op het zicht wanneer er genoeg aardappels geschild waren? Of deed ze ook maar wat en ging wat er over was naar de kippen? Ik kan het helaas niet meer vragen.

Nu nog één keer meel afwegen en controleren of die maatbeker klopt. En dan heerlijk ouderwets aan de slag. Met mijn kookwerker die op een veer werkt, mijn batterij loze maatbeker en mijn oude  keuken, waarvan een kopie in het openluchtmuseum staat, (echt waar en dat vonden we tien jaar geleden al grappig) voel ik me dan (eventjes) een  negentiende-eeuws keukenmeisje.  Zoiets als in Downton Abbey.  Alleen het leuke schortje en jurkje ontbreekt er nog aan.  Maar misschien krijg ik DAT dan wel voor mijn verjaardag. J

5 opmerkingen:

  1. Daar heb ik nooit aan gedacht. Mocht de weegschaal van mij kapot gaan,is dat de oplossing

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, dat is ook zo. Ben benieuwd naar je keuken

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Die eenvoudige dingen van vroeger zijn we vergeten in alle hectiek die door commerciele partijen is geschapen. Als je de verdien cultuur achter je laat is het leven veel eenvoudiger. Groet El

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik gebruik mijn keukenweegschaal dagelijks, o.a. voor het bakken van brood. Daarentegen hebben wij geen personenweegschaal, nooit gehad in ons 46 jarig huwelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een geweldige vondst Klara, ik vind het super bedacht! En tja, die aardappels... ik weeg zo nooit en schil altijd te veel, hihi!

    BeantwoordenVerwijderen