donderdag 5 juli 2018

Heimwee van te voren.




Geen tijd voor een lang verhaal, het is warm en morgen vertrekken we voor een korte vakantie. Dat betekent, inpakken, gras maaien (voor zover er nog gras is) bed verschonen stofzuigen, en keuken poetsen. Dat laatste kan ik eigenlijk net zo goed laten, want hier in huis blijven twee grote jongens achter en dan weet je wel hoe je het huis bij aankomst weer aantreft. Meestal niet zo als je het hebt achter gelaten is mijn ervaring... Maar goed, het zal toch schoner zijn als ik iets doe dan wanneer ik niets doe.

Ik heb nog niet echt een vakantiegevoel, het is allemaal nog een beetje onwerkelijk voor mij, want ik ben zo’n typ wat altijd heimwee heeft voordat ze vertrekt.
Helemaal niet zo gek, want: het is lekker weer, Zeeland op z’n mooist, de tuin is net weer op orde en  het huis lekker leeg omdat alles in tassen en dozen gaat. 

En dan daar niet van genieten maar weggaan?! 
Ik heb had daarom vandaag en morgenochtend gisteren last van een licht, knagend, onbehagelijk gevoel. Ik wil niet weg! Ik wil hier blijven!

Gelukkig weet ik dat het altijd  over is voordat we Goes gepasseerd zijn EN dat ik het dan zelfs heel leuk vind, daarom ga ik lekker toch. Even eruit. Even geen werk, huis, tuin of kinderen die aandacht vragen. Alles moet het even zonder mij stellen. Voor iedereen heel gezond! Wedden dat ik niet terug wil als ik er eenmaal ben.
Groetjes!


woensdag 27 juni 2018

lekker bezig in de goed genoeg tuin

En dit doen we zoal in de de weer goed genoeg tuin op het weer onkruid-vrije tegelpad:



Omdat we het zonde vonden om het verjaarscadeau pas halverwege de vakantie te gaan gebruiken...


Lekker bush-craften met de nieuwe wood/rocket stove.
gebruikt weinig hout, heeft naverbranding, bijna geen rook en is wel heel leuk.
we zijn begonnen met koffie en thee maar vanavond gaan we serieus aan de slag en gaat er een pan met piepers en andijvie op.

donderdag 21 juni 2018

tuinconflict en een kadootje.








Een paar weken  geleden had ik vier vriendinnen uit Amsterdam te gast. Het was gezellig om weer eens samen bij te kletsen. Iedereen had iets lekkers voor het eten gemaakt en meegenomen.  Zo hadden we heerlijke griesmeelcake, verrukkelijke pastasalade, linzensoep en fruit.
Mmmm! Prima, ze mogen vaker komen.

En niet alleen voor het eten.
Heet leukst was namelijk dat ik door hun bezoek m’n eigen omgeving weer heel anders ben gaan zien.
Dat begon al toen we met z’n allen naar het strand reden. De Amsterdammers waren diep onder de indruk van alleen al de tocht er naar toe: “Wat een mooie weg en wat is het hier rustig en stil.” (Gewoon over Grijpskerke.) En:  “Wat een heerlijk bos, en een prachtig kasteel! (West-Hove).
Ja, we wonen hier mooi in Zeeland, ik weet het,  maar het went kennelijk.

De mooiste perspectiefwisseling kreeg ik echter toen we weer bij mij thuis in de achtertuin aan de maaltijd zaten.
Hoewel we de tuin ooit aangeschaft hebben als een plek voor de kinderen om lekker in kunnen ravotten en voor ons zelf om fijn in te  kunnen zitten, was ik dat in de loop van de tijd een beetje vergeten. Mijn Über-ich was namelijk in conflict met de staat van het  onderhoud. Ik zag alleen nog maar wat er allemaal moest gebeuren.
Het onkruid, het (alweer) pierige gazon, de kapotte schutting, en de ook dit jaar weer vergeten snoeibeurt van de bessen en de hibiscus.

Maar De Amsterdammers zagen het allemaal heel anders.
Ze prezen het zitten in de zon, de vogels, de stilte en de weelderige groene omgeving. “En wist ik wel hoe nuttig de on-gesnoeide klimop was voor de bijen en de vogels?”  “Hoeveel insecten er op Robbertskruid en ander onkruid af komen?” “Dit was  gewoon een tuin was met biodiversiteit!”
Hun kijk herinnerde er mij weer aan wat werkelijk belangrijk is:
 Genieten en samen delen.
 Dank daarvoor meiden!

Ondertussen heb ik toch het onderhoud weer opgepakt. Want het blijft hier wel Zeeuwse klei ee? Als je niks doet staat er over tien jaar een bos en dat hoeft nou ook weer niet. De schutting is gesnoeid, het gras tussen de tegels verwijderd, graskantjes afgestoken, gazon opnieuw bemest, onkruid gewied, en de oude bloemen van de hortensia’s weggeknipt. De bessenstruik is  een beetje opgebonden en voorzien van een vogelnet.
Kortom, het kan er weer best mee door. Geen bloemenparadijsje maar gewoon:
Goed genoeg.

zondag 17 juni 2018

Kind

Kleine geste aan mijn innerlijk kind ;-)

Omdat het leven niet altijd serieus kan zijn heb ik mijn paddestoelen verzameling gepimpt met een nieuw likje verf.



Het was fijn om te doen en nu staan ze weer te stralen op hun plek.


Klein geluk....


zondag 3 juni 2018

Brood

BROOD.



Alweer een jaar geleden dat ik dit bericht op facebook plaatste. De tijd vliegt!

“En dan liggen er ineens twee lekkere zelfgebakken vloerbroden op tafel! In het kader van mijn (tijdelijke?) projectje “geen cent teveel uitgeven zonder op kwaliteit te beknibbelen”. Het was alweer even geleden dat ik zelf brood gebakken heb en daarom was ik vergeten wat een bende je daar van krijgt in je keuken. ( En wat een leuk het werk het is!!) Kneed-kom, gemorst meel, ovenrekje moet ook ergens naar toe want anders is de oven te vol (kom je pas achter als de oven al heet is), ovenplaat met rijzende deegballen, rooster om af te laten koelen. En heel veel broodkruimels want; “zelf het brood snijden”. Maar lekker! Eentje is al half op en beleg is niet nodig!”

(foto helaas kwijt, dat heb je soms met facebook.)


Ondertussen is het een jaar later en nog steeds bak ik elke week brood.
Meestal vloerbrood want dat vinden we het lekkerst. Ik schafte twee anti aanbak ovenschalen aan zodat ik vier broden achter mekaar kon bakken. (Als de een in de oven zit staat de ander bovenop de oven te rijzen, en ik hoef niet te wachten tot de hete schaal is afgekoeld.)
Bakblikken vindt ik niet fijn, geen goeie ervaringen mee. 

Vorige week bedacht ik weer iets handigs: Als ik de ovenschaal dwars in de oven plaats kan er nog een smalle lage cakevorm naast.

Dus niet zo:




Maar zo:



Ik bakte gisteren drie broden tegelijk.


Maar drie broden is helemaal niks hier, we zijn grote eters en ik bak me tegenwoordig een slag in de rondte dus:

Ik verzon dit expirimentje:


Toen waren het er al vier.



Best goed gelukt toch?



Zo had ik al 7 broden.
Mooi geweest voor vandaag?
Niks ervan, dat brood verdwijnt waar ik bij sta en omdat ik een drukke week krijg EN komende zaterdag alle dames van de opleiding hier komen kletsen en eten wilde ik mijn bakvoorraad over het weekend heen kunnen tillen.

Er gaan straks gewoon nog vier broden de oven in.

Maar verder zit ik alleen maar in de tuin hoor vandaag! Met de kookwekker natuurlijk. En vanavond ga ik naar het strand. Een mens moet van ophouden weten.