woensdag 20 februari 2019

onderweg

Afgelopen weekend....




Onderweg om me twee dagen op te laten sluiten in een klooster. Metten en Lauden in plaats van in de tuin werken. Ik heb er nog helemaal geen zin in. Veels te lekker weer. Bovendien bedacht ik gisteren, dat ik meer behoefte heb aan stress en deadline’s, dan aan contemplatie. Maar het is voor het goeie doel, ik ga de LADAK meiden weer zien. En daar kijk ik WEL naar uit. Genieten van uit-het-raampje-kijken en hopelijk straks ook lange wandelingen.


update volgt d.v. binnenkort...

woensdag 13 februari 2019

Tuintherapie


Iedere dag een uurtje in de tuin werken schijnt HET geheim te zijn van je droomtuin. Bij mij komt het daar nooit van. Ten eerste regent het soms. Ten tweede heb ik daar gelukkig geen tijd voor. Maar afgelopen week heb ik me er toch aan gewaagd. Even tussendoor dooie bladeren uit de maagdenpalm geharkt, onkruid gewied en ieniemienie zaailingen van  boompjes uitgespit. (Die komen hier ieder jaar weer op, is het enige nadeel van naast een kerkhof wonen.) Daarna de M.M. bak gewied en (voorzichtig beschadig het worteldoek niet!) omgespit en geharkt. Ik zag daarbij geen één zevenblad-worteltje, dat geeft moed. 
De aarde was nog koud maar ik kreeg zaaikriebels.  Zin in de toekomst. Tuinieren is heilzaam voor me. Na en uurtje weet ik weer dat slecht weer niet bestaat,  krijg ik het lekker warm, hoor ik de vogeltjes en ontdek ik dat ik niet alleen ben in de tuin. De existentiële zinloosheid die al vanaf begin januari om me heen hangt is aan het wijken. En had ik al verteld dat we (?!) hier een nieuw hout-hok hebben gemaakt?



woensdag 30 januari 2019

Aanvullen




Heet dat nou “mekaar aanvullen? Ik wil al een tijdje een nieuw horlogebandje. Bruin.  Eenvoudig. Stoer en als ’t kan een beetje vintage. Nodig had ik dat bandje niet.  De zwarte ouwe was nog prima. Dat is een probleem, want winkelen en iets kopen als het niet nodig is.... Je hebt vrouwen die van winkelen blij worden, maar daar hoor ik niet bij! Ik word daar sip van. Handig als je op de kleintjes moet passen maar lastig als je er toch een beetje leuk uit wil zien. Ik heb daar in de loop van m’n leven wel een weg in gevonden door (heel tegenstrijdig, ik weet het) iedere zaterdag na de groentemarkt door een paar winkels te slenteren.  Zie ik dan iets wat leuk is dan hoef ik alleen maar toe te slaan op het moment dat ik er aan toe ben. maar voor horlogebandjes werkt dat niet.  Dus ik naar de horlogebandjes punt nl. Die hebben veel bandjes. Heeeeel veel bandjes.
Dure. Gaan vast lang mee.
Hele dure. Tja. Gaan vast lang mee.
Goedkope. Hou je geld over.
Zoveel te kiezen, twintig pagina’s lang, dat ik er helemaal gek van werd. Tenslotte maar aan Jaap gevraagd of die voor me wilde beslissen. Jaap heeft dit soort problemen nooit en bestelt zonder blikken of blozen één van de duurst bandjes voor me. En dat zat dus vanmiddag in de brievenbus!
Blij mee.