tuinvervolg

Eergisteren en gisteren weer heel kort in de tuin. Een half uurtje en een uurtje. Ik ben begonnen het stuk naast de schutting tussen huis en schuurtje aan te pakken. Daar komt nooit zon, en daarom staan er hortensia’s, twee gesnoeide buxus (pilaartjes), een toverhazelaar en een krentenboompje. Meestal hou ik het bij twee keer per jaar een kliko vol onkruid er van tussen uit halen en verder geloof ik het wel. Maar nu wilde ik het goed aanpakken. Dus eerst alle onkruid met wortel en blad verwijderd. Daarna het aldus schoongemaakte stuk omgevorkt met de spit-riek, geschoffeld en tenslotte aangeharkt en gelijkgemaakt. Het lag daar nog al schots en scheef, en nu alles weer op gelijke hoogte is, zit ik nog met een berg(je) op het eind. Nog verzinnen wat ik daarmee ga doen.  

Behalve die struiken had ik er ooit gele dovenetel en longkruid in gezet. Dat bloeit leuk in het voorjaar, heeft (meestal) mooi blad en is goed voor de bijtjes. Maar gisteren had ik het daar  ineens helemaal mee gehad. Ik heb alle longkruidplantjes - en dat waren er inmiddels heel veel -  losgewrikt, uitgeschud en in de kliko gemikt.

Mocht iemand een stekje willen, geef maar seintje op facebook. Ik ben er nog niet mee klaar en alles moet weg.

Alles? Nee, zo consequent ben ik nou ook weer niet. Naast de schuur heb ik een randje jonge zaailingetjes laten staan. Omdat de tuin niet alleen van mij is toch?  In de toekomst wil ik dit stukje vol zetten met (alweer? Wat heb ik toch met geel, moet ik daar niet ‘s voor in therapie?) zachtgele primula’s. Maar omdat de schutting nodig aan vervanging toe is stel ik dat nog even uit.

onderweg

Afgelopen weekend....

Onderweg om me twee dagen op te laten sluiten in een klooster. Metten en Lauden in plaats van in de tuin werken. Ik heb er nog helemaal geen zin in. Veels te lekker weer. Bovendien bedacht ik gisteren, dat ik meer behoefte heb aan stress en deadline’s, dan aan contemplatie. Maar het is voor het goeie doel, ik ga de LADAK meiden weer zien. En daar kijk ik WEL naar uit. Genieten van uit-het-raampje-kijken en hopelijk straks ook lange wandelingen.

update volgt d.v. binnenkort...

Tuintherapie

Iedere dag een uurtje in de tuin werken schijnt HET geheim te zijn van je droomtuin. Bij mij komt het daar nooit van. Ten eerste regent het soms. Ten tweede heb ik daar gelukkig geen tijd voor. Maar afgelopen week heb ik me er toch aan gewaagd. Even tussendoor dooie bladeren uit de maagdenpalm geharkt, onkruid gewied en ieniemienie zaailingen van  boompjes uitgespit. (Die komen hier ieder jaar weer op, is het enige nadeel van naast een kerkhof wonen.) Daarna de M.M. bak gewied en (voorzichtig beschadig het worteldoek niet!) omgespit en geharkt. Ik zag daarbij geen één zevenblad-worteltje, dat geeft moed. 

De aarde was nog koud maar ik kreeg zaaikriebels.  Zin in de toekomst. Tuinieren is heilzaam voor me. Na en uurtje weet ik weer dat slecht weer niet bestaat,  krijg ik het lekker warm, hoor ik de vogeltjes en ontdek ik dat ik niet alleen ben in de tuin. De existentiële zinloosheid die al vanaf begin januari om me heen hangt is aan het wijken. En had ik al verteld dat we (?!) hier een nieuw hout-hok hebben gemaakt?

Aanvullen

Heet dat nou “mekaar aanvullen? Ik wil al een tijdje een nieuw horlogebandje. Bruin.  Eenvoudig. Stoer en als ’t kan een beetje vintage. Nodig had ik dat bandje niet.  De zwarte ouwe was nog prima. Dat is een probleem, want winkelen en iets kopen als het niet nodig is.... Je hebt vrouwen die van winkelen blij worden, maar daar hoor ik niet bij! Ik word daar sip van. Handig als je op de kleintjes moet passen maar lastig als je er toch een beetje leuk uit wil zien. Ik heb daar in de loop van m’n leven wel een weg in gevonden door (heel tegenstrijdig, ik weet het) iedere zaterdag na de groentemarkt door een paar winkels te slenteren.  Zie ik dan iets wat leuk is dan hoef ik alleen maar toe te slaan op het moment dat ik er aan toe ben. maar voor horlogebandjes werkt dat niet.  Dus ik naar de horlogebandjes punt nl. Die hebben veel bandjes. Heeeeel veel bandjes.

Dure. Gaan vast lang mee.

Hele dure. Tja. Gaan vast lang mee.

Goedkope. Hou je geld over.

Zoveel te kiezen, twintig pagina’s lang, dat ik er helemaal gek van werd. Tenslotte maar aan Jaap gevraagd of die voor me wilde beslissen. Jaap heeft dit soort problemen nooit en bestelt zonder blikken of blozen één van de duurst bandjes voor me. En dat zat dus vanmiddag in de brievenbus!

Blij mee.

Help, heb me laten verleiden!

Vorige week heb ik me voor het eerst van m’n leven laten verleiden door de goedkoopte en een kerstboom gekocht bij de Aldi. Niks mis mee, een echte Nordman, mooi vol en hij ruikt lekker. Zes euro goedkoper dan bij de reguliere kerstboomverkoper.

Maar oh, wat mis ik de warmte van het “kerstboom halen verhaal”!

Het kijken en vergelijken.

Van de ene boom naar de ander lopen.

Aarzelen, talmen en tenslotte zeker weten dat je de allermooiste hebt uitgezocht.

De lamme arm en verkleumde vingers omdat je er anderhalve kilometer mee naast je fiets hebt lopen zeulen.

Het afzien, om je gezin blij te maken.

En natuurlijk het prettige gevoel dat je met je koop een bijdrage hebt geleverd aan de plaatselijke middenstand. De zij blij, ik blij ervaring. Spijt, spijt, spijt.

Maar ik moet het er mee doen.

Hij stond tot nu nog even gezellig in de tuin.

Maar sinds gisteren is tie binnen.

Totdat ik ergens rond één  januari bedenk dat een versierde spar in huis een gek zicht is.

Maar dan is het alweer tijd voor de goeie voornemens.

De depressieve keuken

Als je even niet oplet, heb je in no time een depressieve keuken.

Je wilt de etensboel in de afwasmachine stoppen, je ontdekt dat  je die gisteren vergeten bent aan te zetten, en je was toch al moe. Dan kom je dit dus tegen als je de volgende morgen koffie wilt zetten.

Beetje zorg en aandacht doet wonderen.

Alles afgewassen en  lege potjes naar de glasbak. Peertjes opgegeten, die waren “aan de datum” . Daarna doekje met cif over het aanrecht, sop-lap over het muurtje, raam en vensterbank. Dat ziet het er al heel anders uit.

Omdat je van schoonmaken zin krijgt in schoonmaken, de vriezer ontdooit (duurde even) en een deel van de inhoud verwerkt tot jammetjes. De koelkast schoongemaakt en geïnspecteerd op potjes die over de datum waren. Zo, dat ruimt op! Vloertjes gedweild en  

die halflege vriezer is nu  gevuld met gourmetpakketten, verse cranberries en ijs. Die zijn nu in de aanbieding en ik hoef voor de kerst geen winkel meer in.

niets vermoedend.

foto internet

Ga ik halverwege het eten 'even' naar de keuken, zogenaamd om het zout te halen. En terwijl nog loop te zoeken naar de pepernoten, (de echte daar ben ik gek op), hoor ik ze lachen en fluisteren.

 Ik heb niks in de gaten, verzamel handenvol kruid- en pepernoten in een zak en bonk lekker hard op de deur. Dan een flinke handvol graaien en de deur opengooien. Maar voordat ik iets kan doen word ik van twee kanten bedolven onder de kruid-noten!

Hadden ze het zakje dat op een kastje lag gevonden en stonden ze strategisch opgesteld om mij te bekogelen. Grabbelen op de gang hier dit jaar! Gelukkig had ik daar vandaag nog even stof gezogen.  

;-)